پرچمدار نینوا (تحلیلی از زندگانی حضرت عباس علیه السلام) صفحه 75

1- 93. اعیان الشیعه، چاپ جدید، ج 1، ص 610.

به معنی قوچ است، کتیبه به معنی یک ستون لشکر و یا یک گروه سواران است. از آنجا که قوچ در گله گوسفندان همواره در پیشاپیش آنها است. لقب فوق بیانگر پیشتازی و سرداری حضرت عباس علیه السلام در سپاه امام حسین علیه السلام است.

پرچمدار

در روز عاشورا پرچم بزرگ حسین علیه السلام در دست حضرت عباس علیه السلام بود. در جنگهای قدیم؛ پرچمداری از موقعیت خاصی برخوردار بود. زیرا سرنگونی پرچم دلیل شکست بود و موجب تضعیف روحیه ی رزمندگان تحت آن پرچم می شد.

حضرت عباس علیه السلام تا دست در بدن داشت، پرچم را سرافراز نگهداشت. حتی طبق پاره ای از روایات، همچون عمویش جعفر طیار با کمک دو بازوی بریده اش پرچم را به سینه اش چسباند و نگهداشت و قوت مرکز فرماندهی را با این کار حفظ کرد تا هنگامی که عمود آهنین بر سرش زدند و از پشت اسب به زمین افتاد، در حقیقت او با پرچمش با هم به زمین افتادند. (1) .

برای دریافت بیشتر از پرچمداری عظیم حضرت عباس علیه السلام نظر شما را به حادثه ی عجیب زیر جلب می کنیم:

در نقل های تاریخی آمده: هنگامی که وسایل غارت شده از شهدای کربلا را به شام نزد یزید بردند، در میان آنها پرچم