پرچمدار نینوا (تحلیلی از زندگانی حضرت عباس علیه السلام) صفحه 76

1- 94. معالی السبطین، ج 1، ص 440.

بزرگی وجود داشت، یزید و حاضران بهت زده دیدند. همه ی پرچم سوراخ و آسیب دیده ولی دستگیره ی آن سالم است. یزید از روی حیرت و تعجب پرسید: «این پرچم را چه کسی حمل می کرد؟»

گفتند: عباس پسر علی علیه السلام.

یزید از روی حیرت و تجلیل از پرچمدار، سه بار برخاست و نشست و به حاضران گفت:

انظروا الی هذا العلم فانه لم یسلم من الطعن و الضرب، الا مقبض الید التی تحمله؛

به این پرچم بنگرید که بر اثر صدمات و ضربه ها هیچ جای آن سالم نمانده جز دستگیره ی آن که پرچمدار آن را با دست حمل می کرده است.(یعنی سالم ماندن دستگیره نشان می دهد که پرچمدار، تیرها و ضربه ها را که بر دستش وارد می شد تحمل کرده و پرچم را رها نساخته است).

سپس گفت:

ابیت اللعن یا عباس، هکذا یکون وفاء الاخ لاخیه؛

ای عباس! با این جوانمردی، لعن و ناسزا را از خود دور ساختی،(و هرگز روا نیست کسی به تو ناسزا گوید) این است معنی وفای برادر نسبت به برادرش. (1) .