پرچمدار نینوا (تحلیلی از زندگانی حضرت عباس علیه السلام) صفحه 88

1- 106. خوارزمی در کتاب مناقب می نویسد: عباس علیه السلام در جنگ صفین مرد کامل و بلند اندام بود، به دلیل اینکه: شخص شجاعی از دشمن به نام «کریب» به میدان جنگ آمد و چند نفر از یاران علی علیه السلام را کشت و سپس فریاد زد: «علی علیه السلام به میدان آید، من می خواهم او را بکشم». علی علیه السلام از اسب پیاده شد و لباس خود را بیرون آورد و در تن عباس علیه السلام کرده و لباس عباس علیه السلام را پوشید (این کار برای آن بود که دشمن، علی علیه السلام را نشناسد) آنگاه به میدان جنگ رفت و با حمله ی قهرمانانه با یک ضربت کریب را به خاک هلاکت افکند و سپس به پایگاه خود بازگشت (فرسان الهیجاء، ج 1، ص 194) این حادثه بر دو موضوع دلالت دارد: 1- عباس علیه السلام مردی کامل بود که لباس او برای تن علی علیه السلام مناسب بود. 2- عباس علیه السلام در جنگ صفین حضور داشته و انکار بعضی بی مورد است.

حضرت عباس در نخستین فتح صفین

معاویه همراه هشتاد و پنج هزار نفر سپاه خود، وارد سرزمین صفین شد و در تصرف شریعه ی فرات پیش دستی کرد، پس از تصرف آن، ابوالاعور اسلمی را با چهل هزار نفر، نگهبان شریعه نمود. هنگامی که سپاهیان حضرت علی علیه السلام به سرزمین صفین رسیدند، تشنه بودند و از طرفی آب به روی آنها بسته شده بود.

مطابق پاره ای از روایات، چندین گردان از سپاه علی علیه السلام برای گشودن آبراه فرات حرکت کردند ولی به گشایش آن توفیق نیافتند. در این هنگام امام حسین علیه السلام پس از مشورت با پدر و طلب اجازه همراه جمعی از سواران و دلاوران مخلص و بی بدیل (مانند مالک اشتر) به سوی قرارگاه ابوالاعور اسلمی حمله کردند، حمله ی آنها آن چنان محکم و شدید بود که طولی نکشید آبراه فرات توسط حسین علیه السلام و همراهان گشوده شد و سپاه نگهبان معاویه از اطراف شریعه پراکنده شده و بعضی به هلاکت رسیدند و این نخستین فتحی بود که در جنگ بزرگ صفین نصیب سپاه علی علیه السلام گردید. (1) .

جالب اینکه: علامه بیرجندی می نویسد: مطابق نقل بعضی از کتب معتبر در گشایش آبراه صفین، حضرت عباس علیه السلام همراه برادرش امام حسین علیه السلام بود و دوش به دوش هم، رکاب زدند و با یورشهای قهرمانانه ی خود، شریعه ی فرات را از چنگ دشمن خارج ساختند. (2) .