پرچمدار نینوا (تحلیلی از زندگانی حضرت عباس علیه السلام) صفحه 93

1- 111. تذکره الشهداء، ص 255.

حضور طلبید و او را به سینه اش چسبانید و فرمود: «پسرم! به زودی در روز قیامت به وسیله ی تو چشمم روشن می گردد؛

اذا کان یوم عاشورا و دخلت المشرعه، ایاک ان تشرب الماء و اخوک الحسین عطشان؛

هرگاه روز عاشورا فرارسید و بر شریعه ی آب وارد شدی: مبادا از آب بنوشی در حالی که برادرت تشنه است. (1) .

حضرت عباس علیه السلام به این وصیت عمل کرد، تا آنجا که فرمود:

و الله لا اذوق الماء و سیدی الحسین عطشانا؛

سوگند به خدا از آب نمی چشم، با اینکه آقایم حسین علیه السلام تشنه است. (2) .

به این ترتیب حضرت عباس علیه السلام زندگی درخشان خود را در عصر پدر، با کمال درایت، صلابت و وفاداری به پدر، به پایان رسانید، در کنار بستر پدر، وصیت های پدر را شنید و به خاطر سپرد و تصمیم گرفت؛ همچون زمان پدر، یار باوفا و راستین برای امام بعد از او یعنی امام حسن مجتبی علیه السلام باشد و تا آخرین توان خود، از حریم اسلام و امامت، دفاع کند.