ساقی تشنه صفحه 44

طفیل با شیوه قبلی در پشت نخل دیگری کمین کرد و با دیدن ضعف حضرت، به او حمله‌ور شد و با ضربه‌ای دست چپ او را نیز قطع نمود. حضرت عباس علیه السلام در گرماگرم جنگ، از اصابت تیرها به مشک نیز جلوگیری می‌کرد و سعی داشت به گونه‌ای حمله کند که صدمه‌ای به مشک نرسد. نوشته‌اند پس از قطع شدن دست راست، او مشک را حمایل شانه چپ کرد و شمشیر را به دست چپ گرفت. با قطع شدن دست چپ، حضرت به سرعت مشک را به دندان گرفت. او با امید رسانیدن آن به خیمه‌ها، به پیشروی خود ادامه داد و اسب خود را با سرعت بیشتری به سوی خیمه‌ها هدایت نمود. اما در اثر تیراندازی دشمن، تیری به مشک او خورد و مشک را از هم درید. (1) اگر چه او محافظت فراوانی از مشک کرد، اما تیراندازان دشمن، او را زیر باران تیر خویش گرفته و شاید آگاهی یافتن آنان از انگیزه حفظ مشک و آب‌رسانی عباس به خیمه‌ها، سبب تیراندازی بیشتر آنان به سوی مشک او شده بود.

5. شهادت‌

پس از قطع شدن دستان و برداشتن زخم‌های بسیار، حکیم بن طفیل به حضرت یورش برد و با عمود یا