ساقی تشنه صفحه 59

بنام و برخاسته از خاندان وحی و درختی تناور در بوستان دانشمندان شیعی است. وی از راویان احادیث اهل بیت عصمت و طهارت علیهم السلام بوده و دانشمندان بسیاری شاگرد او بودند (1) و وی را فردی مورد اعتماد و بلند مرتبه در نقل روایات امامان معصوم علیهم السلام دانسته‌اند. (2) از او کتاب‌های زیادی بر جای مانده است که عبارت است از: کتاب التوحید، الزیارات و المناسک، ردّ محمد بن جعفر اسدی و ... او در دستْ نوشته‌های خود، احادیث بسیاری را از امام صادق علیه السلام نقل کرده است. (3) او در قرن چهارم ه. ق می‌زیسته است و مرقد شریف او، در جنوب شهر حله، بین رود دجله و فرات و در دهکده‌ای به نام قریه حمزة قرار دارد. پیش‌تر در مورد محل دفن او اختلاف بوده و مردم می‌پنداشتند مرقد او متعلق به حمزة بن موسای کاظم علیه السلام است (4) و با این پندار، او را زیارت می‌کردند، اما داستان جالبی سبب برطرف شدن این پندار شد.

می‌گویند: عالمی ربانی و فقیهی بزرگ به نام سید مهدی قزوینی، جهت تبلیغ معارف دینی به حله رفت. او گهگاه از کنار مرقد ابویعلی حمزة بن قاسم می‌گذشت،

1- العباس علیه السلام، ص 201
2- ابو العباس احمد بن علی النجاشی، رجال النجاشی، ص 334
3- همان؛ شیخ محمد تقی تستری، قاموس الرجال، ج 4، ص 46
4- قاموس الرجال، ج 4، ص 46؛ رجال النجاشی، ص 334