بخشی از زیباییهای نهج البلاغه صفحه 116

نیست ، زیرا معدن خوشبختی ، معدن خیر است . بنابراین خیر سعادتی است که وابسته به سعادت عموم مردم است و با جسم و جان و عقل ارتباط دارد از این رو علی « ع » هنگامیکه انسان را به عوامل ترقی دعوت می کند در دعوت گرم خود از این کلمه کمک می گیرد .

من در آثار علی « ع » کلمه ی « خوشبختی » را جز یکبار ندیدم ،

در عین حال معنی کلمه مزبور در این مورد نیز از مفهوم وسیع خیر بیرون نیست . جمله ای که کلمه ی « خوشبختی » در آن بکار رفته این است : « خوشبختی مرد در آن است که همسرش شایسته و فرزندانش نیکو کار و برادرانش بزرگوار و همسایگانش شایسته باشند و روزی او در شهر خودش باشد » . ببینید علی « ع » چگونه خوشبختی انسان را وابسته به خوشبختی افراد خانواده و برادران و همسایگانش دانسته و سپس سعادت همین انسان را به سعادت شهرهای خودش مربوط ساخته و به این تکیه کرده است که این شهرها بوجود آورنده ی خوراک فرزندان خود که او هم یکی از آنها محسوب می شود می باشد 9 خیر وجود و خیر انسان ناچار اطمینان به وجدان انسان را

بدنبال دارند : اطمینانی که وجدان را بعنوان آخرین داور در زمینه ی سود و زیان اشیاء معرفی می کند . ما درباره این موضوع عقیده ای داریم که بطور تفصیل ذیلا شرح می دهیم :

سخنان زیبای علی « ع » از سه قسم بیرون نیست ، بعضی از آنها