بخشی از زیباییهای نهج البلاغه صفحه 146

با خودکامی ، خلافت را بخود اختصاص داد و بد کرد که چنین کاری نمود و شما هم بی صبری کردید و در این بی صبری بد کردید ، و خداوند درباره خودسر و بی طاقت حکم ثابتی دارد .

من یکی از افراد شما هستم

سخن زیبائی است که امام « ع

» پس از کشته شدن عثمان ، هنگامی که مردم با وی بیعت می کردند ، ایراد کرده است :

دست از من بدارید و دیگری را طلب کنید ، زیرا ما با کاری روبرو هستیم که راهها و رنگهای گوناگونی دارد . کاری که دلها در برابر آن ایستادگی نمی کنند و خردها توانائی تحمل آن را ندارند . راستی کرانه ها را ابر فرا گرفته و راه تغییر یافته است [ 1 ] بدانید اگر من دعوت

[ 1 ] در عهد خلیفه سوم در اثر بخشش هائی که به گروهی اختصاص یافته بود حس طمع در عده زیادی زنده شده بود . طبعا این گروه که اغلب از رؤسا و سرشناسان بودند ،

برابری با دیگران را برای خود سخت می پنداشتند و اگر عدالت بر آنها حکومت می کرد از این قید فرار کرده و بخاطر رسیدن به تمایلات خود آشوب می کردند . بنابراین اگر امام « ع » آنان را به همان امتیاز باقی بدارد ستم کرده در حالیکه او با ستمگری مخالف است .

از طرفی شورشیان بر عثمان از علی « ع » درخواست عدالت می کنند اگر به عدالت نائل نشوند آماده انقلاب هستند روی این اصل کدام راه می تواند برای رسیدن به حق از