بخشی از زیباییهای نهج البلاغه صفحه 227

تا حق خدا را در اموالتان از شما بگیرم ، آیا خدا در اموال شما حقی دارد که آن را به ولی او بپردازید ؟

پس اگر کسی گفت : نه به او مراجعه مکن ، و اگر کسی گفت :

آری بدون آنکه او را بترسانی و بیم دهی یا بر او سخت بگیری یا او را به زحمت بیاندازی ، همراهش برو و آنچه طلا و نقره به تو می دهد بگیر ، و

اگر گاو و گوسفند یا شتر داشته باشد بی اجازه او نزد آنها مرو ، پس اگر نزد چارپایان آمدی ، مانند کسیکه بر صاحب آن تسلط دارد و سخت گیری می کند بر آنها وارد مشو ، و هرگز چارپائی را رم مده و مترسان و در مورد آن با صاحبش بدرفتاری مکن ، و مال را به دو قسمت تقسیم کن و او را مخیر گردان : پس اگر اختیار نمود ، متعرض چیزی که انتخاب کرده مشو ، و همچنین پیوسته قسمت نما تا مقداری که حق خدا در مال او است باقی بماند ، پس حق خدا را از او بگیر ، پس اگر از تو تقاضای فسخ تقسیم نمود تو فسخ کن [ 1 ] و دو قسمت را درهم مخلوط نما و آنچه را نخست بجا آورده بودی دوباره بجای آور ، تا حق خدا را در مال او بستانی .

[ 1 ] یعنی اگر پیش خود گمان کرد که انتخاب مزبور خوب نیست و آنچه را از او به عنوان ذکات گرفته ای بهتر است از آنچه در دستش باقی مانده و از تو درخواست کرد از این تقسیم صرفنظر کنی ، تو نیز صرفنظر کن و مال او بهم مخلوط نما و دوباره تقسیم کن .