بخشی از زیباییهای نهج البلاغه صفحه 235

نکنند و ضعیفان از عدالت تو مأیوس نگردند

نادان را بیاموز

قسمتی از نامه ای است که علی « ع » آن را به قثم بن عباس ، فرماندار خود در مکه ،

نوشته است :

نادان را بیاموز و با دانا گفتگو کن . باید در برابر مردم نماینده ای جز زبانت و دربانی جز چهره ات نداشته باشی . هیچ حاجتمندی را از ملاقات خود جلوگیری مکن ، زیرا اگر آن حاجت در ابتدای عرضه آن ، از درهای تو جلوگیری شود ، در آخر کار هنگام روا کردن آن ، مورد ستایش قرار نخواهی گرفت [ 1 ] .

به آنچه از مال خدا نزد تو جمع شده است نظر کن و آن را به عیالمندان و گرسنگانی که نزد تو هستند انفاق کن ، البته باید آن را به موارد فقر و تنگدستی برسانی ، و آنچه از آن زیاد آمد بسوی ما بفرست تا به کسانی که نزد ما هستند تقسیم نمائیم ، و به اهل مکه فرمان ده از کسانی که در مکه اقامت گزیده اند کرایه نگیرند .

[ 1 ] منظور اینکه : اگر از تأمین خواسته کسی در ابتدای عرضه آن امتناع کردی ،

اگر چه بعدا آن را تأمین کنی ترا ستایش نمی کنند ، زیرا خوبی

روا کردن حاجت ، در برابر بدی جلوگیری ، قابل توجه نیست .