بخشی از زیباییهای نهج البلاغه صفحه 244

باطلی است که آن را دوست می دارید [ 1 ] . خوشا بحال کسیکه عیب خودش را از عیب مردم باز دارد ، در نتیجه بکار خود مشغول گردد و مردم از ناحیه او در آسایش باشند

خویشاوندان

قسمتی از خطبه ای که امام « ع » برای مردم ایراد کرده است :

ای مردم ، انسان هر چند ثروتمند باشد از خویشاوندان خود بی نیاز نیست و به دفاع آنان بوسیله دست و زبانشان ، احتیاج دارد .

خویشاوندان شخص برای حمایت غایبانه او بزرگترین افراد محسوب می شوند و پراکندگی وی را از همه بهتر می توانند برطرف نمایند و در حوادث ناگواری که برای او پیش می آید نسبت به او از همه مردم مهربانترند .

[ 1 ] یعنی کسیکه خواهان همبستگی و اجتماع است هر چند ادای حقوق اجتماع و اقامه حق بر او سنگین و دشوار است لیکن چنین فردی شایسته خوشبختی خواهد بود ،

بر خلاف کسیکه در خرابی نظم اجتماع کوشش می کند ، او هر چند بنا حق به خواسته ی موقتش نایل می گردد ، اما در لذت موقت او بدبختی ابدی نهفته است ، زیرا اگر جدائی بر مردم حکومت کند هر فردی در معرض آسیب دیگری قرار می گیرد و آسایش به جمعیت پشت می کند و زندگی تباه می گردد .