بخشی از زیباییهای نهج البلاغه صفحه 253

و اگر نبود اجل و مدتی که برای آنان معین شده ، لحظه ای جان در بدنشان قرار نمی گرفت .

به اعمال اندک خود خشنود نمی شوند و عمل زیاد را زیاد نمی دانند . ازین رو خود را متهم می دانند و از کردار خویش هراسانند [ 1 ] اگر یکی از آنان را بستایند ، از آنچه درباره او گفته شده می ترسد و می گوید : من از دیگری بخود داناترم و پروردگارم به من داناتر از من است . خداوندا مرا به آنچه می گویند مؤاخذه مکن و مرا بهتر از آنچه می پندارند قرار ده و گناهان مرا که نمی دانند ببخش .

نشانه پرهیزکار آن است که می بینی در خوشخوئی دوراندیش و در یقین با ایمان است . در ثروت ، میانه رو ، و در عبادت فروتن است .

هنگام تنگدستی آراسته جلوه می کند و در سختی بردبار و در هدایت شادمان است و از طمع دوری می جوید . بردباری را با دانش و گفتار را با کردار می آمیزد . از او انتظار خوبی میرود و از شر او ایمنی است .

کسی را که به او ستم نموده می بخشد و به کسی که او را محروم نموده احسان می کند و به کسی که از او جدا گردیده می پیوندد ، در حالیکه از سخن زشت

دور است و گفتارش نرم و کار پسندیده اش آشکار

گوئی در آسایش و راحتی هستند ، و اگر در آسایش قرار گرفتند از خدا و کیفر او می ترسند و گردنکشی و ناسپاسی نمی کنند گویا در بلا و گرفتاری هستند .

[ 1 ] یعنی بخاطر کوتاهی در اعمال خود ترسانند .