بخشی از زیباییهای نهج البلاغه صفحه 275

کسیکه بتو گمان نیک برد گمانش را تصدیق کن .

هرگز به سخنی که از دهان کسی خارج شده و تو احتمال نیکی در آن میدهی ، گمان بد مبر .

بدحال ترین مردم کسی است که بخاطر بدگمانی خود ، به هیچکس اطمینان ندارد و دیگران نیز بخاطر بدرفتاری وی به او اعتماد ندارند .

این از دادگری نیست که بر شخص مورد اعتماد با بدگمانی قضاوت شود .

بدگمانی ، دلها را بیمار و شخص امین را متهم و مأنوس را وحشت زده ، و دوستی برادران را دگرگون می کند .

پاداش جهاد کننده ای که در راه خدا شهید شده ، بیشتر نیست از کسی که توانائی دارد و پاکدامنی به کار میبرد . نزدیک است پاکدامن فرشته ای از فرشتگان گردد .