بخشی از زیباییهای نهج البلاغه صفحه 72

و کسی که جانداری را آزار کند گویا به تمام جانداران آزار رسانده است . آری در منطق علی « ع » حیات همان است ، و احترام آن ، اصلی است که فروعش بر اساس آن رشد میکند .

از نظر عده زیادی از متفکران و قانونگذاران و همچنین در « افکار » گروهی که خود را از رجال سیاسی معرفی می کنند ، تجاوز به اقلیت بخاطر مصلحت اکثریت کاری شایسته است و در منطق اینها مقیاس خوبی ، تنها منحصر به سالم بودن اکثریت و رسیدن آنان به خواسته هاست . مثلا اگر هزار نفر در اثر وقوع یک حادثه ستمگرانه کشته شدند از نظر اینها کاری وحشتناک محسوب میشود و اگر دو هزار نفر کشته شدند آن کار وحشتناکتر است و همینطور . . . اما اگر یک نفر در چنین حادثه ای کشته شد مسئله ی آسان و کار ساده ای است . زیرا در دفتر سوداگران ارواح ،

کثیر از قلم نمی افتد اما جدول ضرب و عملیات جمع و تقسیم را ممکن است بصورت ساده و آسانی تنظیم نمود .

اما علی « ع » نظریات این سوداگران را با سخنی که آن را بطور مستقیم از وجودی گرفته که در مفهوم حیات بلکه در خود حیات برای ارقام ارزشی قائل نیست ، میکوبد :

« بخدا قسم اگر دست نمی یافتند به مسلمانان مگر به یک نفر که او را عمدا بدون آنکه مرتکب گناهی شده باشد بکشند ، همانا کشتن همه ی آن لشگر بر من حلال بود » .