امام علی (ع) از زبان یاران صفحه 19

حق را واضح و دلیل را آشکار و راه را روشن و نشانه را بلند نموده و شما را در تاریکی مبهم و کور و شب تار و سیاه رها نساخته است، پس به کجا می روید خدای رحمتتان کند؟ آیا از امیرمؤمنان می گریزید یا از جنگ؟ یا از اسلام روگردان شده اید یا از حق برگشته اید؟ مگر نشنیدید که خداوند می فرماید: و محققاً شما را می آزماییم تا مجاهدان و صابران از شما را باز شناسیم و اخبار (و اعمال) شما را آشکار کنیم».(2).

سپس سر به آسمان برداشت و گفت: «خداوندا، صبر و شکیبایی کم شده، یقین سست گشته، رغبتها پراکنده شده و- ای پروردگار- زمام دلها به دست توست پس کلمه ی (این است) را بر اساس تقوا گرد آر و دلها

را بر هدایت الفت ده و حق را به اهلش بازگردان. خدا شما را رحمت کند به سوی امام عادل، وصی باوفا و صدّیق اکبر بشتابید که این جنگ بر اساس کینه های بدر و احد و جاهلیت است که معاویه از غفلت مردم استفاده کرده و آنها را بهانه ی حمله و شورش قرار داده تا انتقام خونهای ریخته شده ی فرزندان عبد شمس را بگیرد...».

خدا شما را رحمت کند، کجا می روید و از امامی دست بر می دارید که پسر عموی رسول خدا (ص) و همسر دختر او و پدر فرزندان اوست، همو که از سرشت پیامبر آفریده شده و از چشمه ی او جوشیده و پیامبر او را رازدار خود ساخته و دروازه ی شهر (علم) خود قرار داده و دوستی او را به مسلمانان گوشزد نموده و منافقان را از دشمنی او آگاه کرده؛ کسی که خداوند پیوسته او را به یاری خود تأیید می نمود و او هم بر راه پهناور استقامت حرکت می کند و هرگز در خوشی عیش و نوش درنگ نمی کند، همو که فرقها را شکافت و بتها را شکست، آنگاه که نماز خواند و مردم هنوز مشرک بودند و فرمان خدا برد و مردم هنوز در شک و تردید به سر می بردند، و پیوسته چنین بود تا مبارزان بدر را کشت، و جنگجویان احد را به خاک سیاه نشاند، و جمعیت هوازن را پراکنده ساخت؛ وقایعی که در دلهای گروهی تخم نفاق و ارتداد و ستیزندگی را کاشت. من کوشیدم تا آنچه باید بگویم گفتم و خیرخواهی را به نهایت رساندم، و توفیق

به دست