تجوید فرقان صفحه 184

قرائتی که در بین مردم متعارف است اگرچه غیر از قراءات سبع باشد.(1)

- امام خمینی رحمه اللّه (م 1409 ه ق) احتیاط فرموده که از قراءات سبع تجاوز نشود و افزوده اند که، احوط آن است که از آن چه در ثبت و ضبط قرآن های کنونی در دست مسلمانان وجود دارد تخلّف نشود. اگر چه در برخی کلمات مانند «ملک یوم الدّین» و «کفواً أحد» تخلّف صورت گرفته باشد که این زیان نمی رساند و بلکه بعید نیست که قرائت به یکی از قراءات جایز باشد.(2)

- آیت اللّه معرفت رحمه اللّه (م 1428 ه ق) در کتاب احکام شرعی خود فرموده است:

قرائت باید صحیح باشد ولی لهجه عربی بودن شرط نیست و هر که با لهجه خودش بخواند کافی است اگر چه بهتر است با لهجه فصیح باشد.

و اضافه می کند؛ قرائت باید طبق قرائت حفص(3) باشد و قرائت دیگر قرّاء جایز نیست.(4)

استفتاءات (قراءات)

چند نمونه استفتاء در خصوص قراءات سبع و... :

س: پس از عرض سلام به شرف عرض حضرتعالی می رساند که قرائت قرآن کریم به روش قرائت قرّاء سبعه و بقیه قرّاء چه حکمی دارد؟ آیا جایز است نماز به طرق فوق الذکر خوانده شود؟ مستدعی است نظر مبارک را بفرمایید.(5)

1- 1. العروه الوثقی، ج 2، ص 520.
2- 2. ر.ک : تحریرالوسیله، ج 1، ص 167 و 168، (کتاب الصلوه، مسأله 14).
3- 3. قرائت حفص همان قرائت مشهور و عامّه مسلمانان است که قرائت فرهیختگان کوفه و بلاد اطراف است و از مولا امیرمؤمنان علیه السلام تلقی گردیده است. [احکام شرعی، ص 47 «پاورقی»]
4- 4. احکام شرعی، آیت اللّه معرفت، ص 47.
5- 5. قواعد کلّی قرائت هر یک از قرّاء که تحت ضابطه ای است، اصول القاری نامیده می شود، ولی در مورد کلماتی از قراءات مختلف قرّاء که در سوره ها پراکنده بوده و تحت قاعده خاص و ضابطه معینی مندرج نمی شود علمای قرائت به عنوان «فرش الحروف» بحث نموده اند. کلمه فرش در این جا به مفهوم نشر و بسط و کلمه حروف جمع حرف به معنی قرائت قاری است (اصطلاحاً حرف نافع یعنی قرائت نافع) پس فرش الحروف یعنی منتشر شدن قرائت هر قاری در کلمات قرآنی. [تهذیب القراءه، ص 136]