تجوید فرقان صفحه 188

(صراط با صاد) و نیز اختیار دارد در تمامی نمازهایش هر کدام را که بخواهد برگزیند بلکه حکم در تمامی موارد اختلاف قراءات نیز چنین است.(1)

- مرحوم سیّد حسین بروجردی (م 1380 ه ق) می فرماید: احوط همان قرائت به «ص» است.(2)

- امام خمینی رحمه اللّه (م 1409 ه ق) در این باره چنین فرموده است: جایز است این که به «ص» و یا به «س» خوانده شوند ولی ارجحیت با «صاد» است.(3)

سوره اخلاص (توحید)

اختلاف قرائت در این سوره شریفه تنها بر نحوه قرائت «کُفُواً» در چهارمین آیه شریفه است که به چهار وجه مطرح است(4) و به دیدگاه و حکم فقهی برخی آیات عظام در این باره اشاره می کنیم.

- مرحوم صاحب «عروه» می فرماید: جایز است «کُفُواً» در «کُفُواً اَحَد» به چهار وجه قرائت شود یعنی «کُفُواً، کُفْؤاً، کُفُؤاً، کُفُوءاً» اگر چه احوط آن است که مورد آخر گفته نشود.(5)

- مرحوم جواهری (م 1340 ه ق) فرموده است: در آن چه غیر مرسوم است رها شود.(6)

1- 1. العروه الوثقی، ج 2، ص 522، پاورقی.
2- 2. همان، ص 523، پاورقی.
3- 3. تحریرالوسیله، ج 1، ص 168، مسأله 15.
4- 4. این مورد را حفص از عاصم «کُفُواً» خوانده است ولی حمزه ، یعقوب و خلف «کُفْئاً» خوانده اند و باقی قرّاء «کُفُؤاً»قرائت نموده اند. [القراءات العشر المتواتره، ذیل سوره اخلاص] - در تهذیب القرائه چنین آمده است: عاصم [حفص= کُفُواً»، «شعبه= کُفُؤاً»]؛ حمزه: کُفْؤاً؛ کسایی: کُفُؤاً؛ ابن عامر: کُفُؤاً؛ نافع: کُفُؤاً؛ ابن کثیر: کُفُوءاً؛ ابوعمرو: کُفُؤاً.
5- 5. العروه الوثقی، ج 2، ص 523، مسأله 58.
6- 6. ر.ک : العروه الوثقی؛ ج 2، ص 523 (پاورقی).