تجوید فرقان صفحه 227

«الحمدُلِلّه» لفظ «دُلِل» و در «لِلّه رَبّ» لفظ «هِرَب» و در «مالک یوم الدّین»لفظ «کِیَو» و در «ایّاک نعبد» لفظ «کَنَع» و در «ایّاک نستعین» لفظ «کَنَس» و در «انعمت علیهم» لفظ «تَعَ»(1) در «مغضوب علیهم» لفظ «بِعَ»(2) متولّد شود.(3)

استفتاء

س: شخصی در اوایل تکلیفش، در نماز سوره «قُلْ هُوَ اللّهُ أَحَدٌ» می خوانده و از جهت جهل و تقصیر، هاء «هو» را به لام «قل» و واو «هو» را به «اللّه» متّصل می نموده که «قله و اللّه» می شد. در این صورت نمازهایی که با این کیفیّت خوانده قضا دارد یا نه؟

ج: با تمکّن از تصحیح، احتیاط لازم آن است که نمازهایی که به این نحو خوانده قضا نماید.(4)

9- احکام فقهی وقف و ابتداء

مقدّمه

یکی از مباحث گران که در قرائت قرآن کریم بسیار حائز اهمّیّت است، به طوری که امام علی علیه السلام آن را نیمی از ترتیل به حساب آورده «وقف» است.(5)

1- 1. مرحوم فیروزآبادی: تَعَل، بِعَل.
2- 2. همان.
3- 3. العروه الوثقی، ج 2، ص 521، م 55؛ قرآن در آینه احکام، ص 82 .
4- 4. مجمع المسائل، آیت اللّه العظمی گلپایگانی رحمه اللّه، ج 1، ص 170، م 174؛ استفتاءات قرآنی، ص156، س 32.
5- 5. «الترتیل، تجوید الحروف و معرفه الوقوف». ر.ک : منار الهدی فی بیان الوقف و الابتداء، ص 5؛ النشر فی القراءات العشر، 1/209.