تجوید فرقان صفحه 245

2- در خواندن آیاتی که نام گرامی حضرت صریحاً ذکر شده است، مثل: احمد، محمّد صلی الله علیه و آله ذکر صلوات، مستحب مؤکّد است.
3- در خواندن نام گرامی پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله چه به صورت کنایه و اشاره (طه، یس)، و چه به صورت های دیگر، از قبیل: یا ایّها الرّسول، یا ایّهاالنّبیّ، قام عَبْدُ اللّه،(1) خاتم النّبیّن، رسول اللّه ذکر صلوات نیز مستحب است.
4- پس از تلاوت آیه شریفه «انَّ اللّهَ وَ مَلائِکَتَهُ یُصَلُّونَ عَلَی النَّبی یا ایُّهَا الَّذین امَنُوا صَلُّوا عَلَیْهِ وَ سَلِّمُوا تَسْلیماً»(2) نیز، صلوات، مستحب شمرده شده است.

نکته: قابل توجّه این که این قانون شامل مستمعین تلاوت قرآن نیز می شود و می توانند از ثواب و فیض صلوات بهره مند شوند.

ب - در غیر قرآن

در غیر موارد مذکور که بیشتر شامل قاریان قرآن و مستمعین قرائت می شد، حوزه صلوات چون سفره گسترده ای است که همگان می توانند از آن بهره مند شوند.

فقهای عظام، «صلوات بر پیغمبر» را از مستحبّات مؤکّد شمرده اند که موارد آن را ذیلاً متذکّر می شویم:

1- هر وقت انسان اسم مبارک حضرت رسول صلی الله علیه و آله مانند محمّد و احمد، یا لقب و کنیه آن جناب را مثل مصطفی و ابوالقاسم بگوید یا بشنود، اگرچه در نماز باشد، مستحب است صلوات بفرستد.(3)
2- صلوات بر پیغمبر و آل او بعد از نماز یا در حال نماز و همچنین در سایر
1- 1. جن/ 19.
2- 2. احزاب / 56.
3- 3. رساله توضیح المسائل امام خمینی رحمه اللّه، ص 130، م 1124.