تجوید فرقان صفحه 293

است؛ مانند:

«الشَّیْطَانُ یَعِدُکُمُ الْفَقْرَ وَ یَأمُرُکُم بِالْفَحْشاءِ»،(1) و یا «إِنَّهُ عَدُوٌّ مُضِلٌّ مُبِینٌ».(2)

- چنان چه اوّل آیه، شرح دوزخ، اوصاف کافران، منافقان و... باشد، ترک «بسمله» بهتر است.(3)

وجوه قرائت «استعاذه» با «بسمله»

احکام «استعاذه» با «بسمله» در آغاز قرائت به شیوه های زیر عمل می شود:

1- قطع جمیع: یعنی وقف بر استعاذه و نیز وقف بر بسمله.
2- وصل جمیع: وصل استعاذه و بسمله و آیه به یکدیگر.
3- قطع اوّل و وصل ثانی: وقف بر استعاذه و سپس وصل بسمله به آیه.
4- وصل اوّل و قطع ثانی: وصل استعاذه به بسمله همراه با وقف بر بسمله.(4)
1- 1. بقره / 268.
2- 2. قصص / 15.
3- 3. ر.ک : سرّالبیان فی علم القران، ص 267 و 268؛ تجوید استدلالی (آیت اللّه فاضل گروسی)، ص 214.
4- 4. برگرفته از منابع تجویدی چون: سرّالبیان فی علم القران، ص 267؛ تجوید استدلالی (آیت اللّه فاضل گروسی)، ص 202؛ پژوهشی در قرآن و فنون قرائت؛ ص 68؛ حلیه القران (سطح 2)، ص 31؛ تجوید کاربردی 1، احیاء القرائه، ص 237؛ التجوید و آداب التلاوه، ص 72؛ تجوید و آواشناسی، ص 135.