تجوید فرقان صفحه 357

صفحه 357

مخرج یازدهم: مخرج «ر»

اشاره

حرف «ر» از تماس نوک یا سر زبان (طرف اللسان) با لثه ثنایای بالا کمی عقب تر از مخرج «ن»، به طور لرزشی و مکرّر همراه ارتعاش تارهای صوتی ادا می شود؛ لکن باید از وصل و انقطاع سریع سر زبان در مخرج خود، جلوگیری شود. و تنها به یک بار آن اکتفا شود.

تلفظ «ر» = تماس لرزشی و مکرّر (با حفظ یک بار) سر زبان با عقب لثه ثنایای بالا + ارتعاش تارهای صوتی.

- تعیین مخرج حرف «ر» : اَرْ

برخی از صاحب نظران حروف «ل - ن - ر» را هم مخرج دانسته اند.

گروهی از علمای عربی و قرائت، سه حرف مذکور را به جهت دخیل بودن لثه ها و به اعتبار آن «لثوی» نامیده اند، و عدّه ای آن سه را منسوب به «ذَلْق یا ذَوْلَقُ اللسان»

کتابخانه بالقرآن کتابخانه بالقرآن
نرم افزار موبایل کتابخانه

دسترسی آسان به کلیه کتاب ها با قابلیت هایی نظیر کتابخانه شخصی و برنامه ریزی مطالعه کتاب

دانلود نرم افزار کتابخانه