تجوید فرقان صفحه 416

26 ن نون لثوی جهر، بینیّه، استفال، انفتاح، اذلاق غُنّه

27 و واو شفوی (شفهی) جهر، بینیّه، استفال، انفتاح، اصمات -َ وْ (لین)

28 ه هاء اقصی الحلق (حلقی) همس، رخوه، استفال، انفتاح، اصمات خفا

29 ی یاء شجری جهر، بینیّه، استفال، انفتاح، اصمات -َیْ (لین)

شناخت صفات فرعی یا عارضی حروف

اشاره

شناخت صفات فرعی یا عارضی حروف که از آن به «مستحقّات حروف» یاد شد، صفاتی هستند که اگر رعایت نشوند تنها از زیبایی و روانی حروف کاسته می شود؛

ولی در صفات اصلی، چنان که بیان آن گذشت؛ عدم رعایت آن اساس و بنیان حرف را مخدوش و غالبا موجب از بین رفتن حرف می شود؛ و از طرفی صفات اصلی از نظر رتبه، مقدّم بر صفات فرعی هستند.

به هر حال صفات فرعی یا عارضی، همان حالات و احکامی است که برای حرف در ترکیب با حروف دیگر و حرکات گوناگون پیش می آید، از قبیلِ تفخیم، ترقیق، ادغام، اظهار و....