تجوید فرقان صفحه 486

تعریف چند اصطلاح در باب «وقف و ابتدا»

تعریف «وقف»

در لغت: به معنای «درنگ، باز ایستادن از حرکت و بازداشت» است.

در اصطلاح قرائت: عبارت است از «قطع صوت در حین تلاوت برای تجدید نَفَس و سپس ادامه قرائت».

تعریف «قَطْع»

-1

در لغت: به معنای «جدا کردن و بریدن» است.

در اصطلاح قرائت: عبارت است از «انصراف و پایان دادن به تلاوت و به کار دیگر پرداختن».

* نکته: رؤوس آیات، مقاطع قرآن هستند(2)، و لذا روا نیست که بین آیات تلاوت رها شود و قسمت پایانی آیه خوانده نشود.(3)

و دیگر این که، هنگام «قطع» به قصد انصراف از قرائت، می طلبد که «تصدیق» یعنی «صَدَقَ اللّهُ العَلِیُّ العَظیمُ» گفته شود. و بازگشت مجدّد به تلاوت هرچند به اندازه زمانیِ تجدید نَفَسِ معمول، در وقف باشد، باید با «استعاذه» شروع نماید.

1- 1. گاهی «وقف» و «قطع» به جای هم استعمال شده اند.
2- 2. النشر، 1/239.
3- 3. الاتقان، 1/286.