ولایت نامه صفحه 105

سه ویژگی برآورده شدن نیازها

می فرمود:

لا یَستَقیمُ قَضاءُ الحَوائجِ إلّا بِثَلاثٍ: بِاسْتِصْغارِها لِتعْظم وَبِاسْتِکْتامِها لتُنسی

وَبِتَعجیلِها لَتَهْنَأ؛(1)

برآورده کردن نیازها جز با سه چیز درست نمی شود: به کوچک شمردن آن ها تا بزرگ شود و به پنهان کردن آن ها تا [نزد خود شخص] فراموش شود و به سرعت در انجامشان تا [نزد صاحب حاجت] دل پذیرشود.

آخر الزمان

و فرمود علیه السلام:

یَأتی عَلَی النَّاسِ زَمانٌ لا یُقرَّبُ فیهِ إلّا الماحِلُ وَلا یُظَرّفُ فیهِ إلّا الفاجِرُ ولا

یُضعَّفُ فیهِ إلّا المُنْصِفُ یعُدّونَ الصَّدَقهَ غُرْماً وِصِلَهالرَّحِمِ مَنّاً والْعِبادَهَ

إستِطالَه عَلَی النّاسِ فَعِنْدَ ذلکَ یَکُونُ السُّلطانُ بِمَشوَرَهِ الإماءِ وَإمارَهِ

الصِّبیانِ؛(2)

بر مردم زمانی می آید که در آن، جز سخن چین، مقرّب نمی شود؛ و جز بدکار، باهوش [شمرده] نمی شود و جز شخص باانصاف ضعیف [شمرده] نمی شود.

صدقه در راه خدا را زیان، و صله رحم را منّت و عبادت را بزرگی بر مردم به حساب می آورند. در این هنگام، فرمان روایی، با مشورت کنیزان و حکم رانی کودکان است.