ولایت نامه صفحه 107

دو دشمن متفاوت

إنَّ الدُّنیا وَالآخِرَه عَدُوَّانِ مُتَفاوِتانِ وَسَبیلانِ مُخْتَلِفانِ فَمَنْ أَحَبَّ الدُّنیا

وَتَوَلّاها أبْغَضَ الآخِرَهَ وعاداها وَهُما بِمَنزلَهِ المَشْرِقِ وَالْمغرِبِ وَماشٍ

بَیْنَهُما کُلَّما قَرُبَ مِنْ واحِدٍ بَعُد مِنَ الآخر وَهُما بَعدُ ضَرَّتان؛(1)

به درستی دنیا و آخرت، دو دشمن متفاوت و دو راه مختلفند؛ پس هر کس دنیا را دوست بدارد و او را رفیق خود انتخاب کند، از آخرت نفرت دارد و با آن دشمنی می کند و آن دو، به مانند مشرق ومغربند و حرکت کننده میان آن دو، هر چه به یکی نزدیک شود، از دیگری دور می شود و سرانجام، این دو هووی یک دیگرند.

دوست داران آخرت

نوف بکالی (2) گفت: شبی امیرمؤمنان علیه السلام را دیدم که از بسترش بیرون آمده، به ستارگان نگاه می کرد؛ سپس فرمود: نوف! آیا خوابیده ای یا بیدار؟ گفتم: ای امیرمؤمنان! بیدارم. فرمود علیه السلام:

طُوبی لِلزّاهِدینَ فی الدُّنیا الرّاغِبینَ فی الآخِرَهِ اولئِکَ قومٌ إتّخذُوا الأرضَ

بساطاً وتُرابَها فِراشاً وماءَها طیبا وَالْقُرآنَ شِعاراً والدُّعاءَ دِثاراً، ثُمَّ قَرَضُوا

الدُّنیا قَرْضاً عَلی مِنْهاج المَسیحِ علیه السلام

، یا نوف إنَّ داودَ علیه السلام

قامَ فی مِثلِ هذِهِ

السَّاعَهِ مِنَ اللَّیلِ فَقالَ: إنَّها ساعَهٌ لایَدعُو فیها عَبدٌ إلّااستُجیبَ لَهُ إلّا أنْ یَکُونَ

عَشَّاراً أو عَریفاً أو شرطیّاً أو صاحِبَ عرطَبَهٍ (وهِی الطُّنبُور) أو صاحبَ کُوبَهٍ