ولایت نامه صفحه 130

عَلی أَوْلِیائهِ، أوْ مُنقاداً لِحَمَلَهِ الحَقِّ لا بَصیرَهَ لَهُ فی إغیائِهِ، یَنقَدِحُ الشَّکُّ فی

قَلْبِهِ لِأوَّلِ عارِضٍ مِن شُبهَهٍ؛ ألا لاذا وَلاذاکَ اوْ مَنْهُوماً باللَّذَهِ سَلسَ القِیادِ

لِلشَّهوَهِ أوْ مُغرماً بِالجَمعِ وَ الإدِّخارِ، لَیْسا مِنْ رُعاهِ الدّینِ فی شَی ءٍ، أقرَبُ

شَبَهاً بِهما الأَنعامُ السَّائِمَه. کذلِکَ یَمُوتُ العِلمُ بِمَوْتِ حامِلیهِ. أَللّهُمَّ بَلی،

لاتَخْلُو الأرْضُ مِنْ قائِم لِلّهِ بِحُجَّهٍ إمَّا ظَاهِراً مَشْهُوداً أوْ خافِیاً مَغْمُوراً

لِئَلّا تَبْطُلَ حُجَجُ اللّهِ وَبَیِّناتُهُ، وَکَمْ ذا، وَأینَ أُولئِکَ، أُولئِکَ وَاللّهِ الأَقَلُّونَ

عَدَداً وَالأعْظَمُونَ قَدْراً. بِهِم یَحفَظُ اللّهُ حُجَجَهُ وَبَیِّناتهُ حَتَّی یُودِعُوها

نُظرائهُم ویَزرَعُوها فی قُلُوبِ أشْباهِهِم. هَجَمَ بِهِم العِلمُ عَلی حَقیقَهِ البَصیرَهِ

وَباشَرُوا رُوحَ الیَقینِ وَاستَلانُوا ما استَوعَرَ المُترَفُونَ وأنِسُوا ما استَوحَشَ

منْهُ الجاهِلُونَ وَصَحِبُوا الدُّنیا بأبْدانٍ أرْواحُها مُعَلَّقَهٌ بِالَمحَلِّ الأَعلی.

اولئِک خُلَفاءُ اللّهِ فی أرْضِهِ وَالدُّعاهُ إلی دینِهِ. آهْ آهْ شَوْقاً إلی رُؤْیَتِهِم.

إنصَرِفْ إذا شِئْتَ؛(1)

ای کمیل بن زیاد! این دل ها ظروفی است که بهترین آن ها در برگیرنده ترین آن ها است. آن چه را برای تو می گویم، از من به خاطر بسپار. مردم سه دسته اند:

عالم ربّانی و دانشجوی راه نجات و توده سر در گم (/ مگس صفت)، پیروان هر فریاد زننده که با هر بادی متمایل می شوند. از نور علم روشنایی نگرفته و به پایه مطمئنی پناه نبرده اند. ای کمیل بن زیاد! دانش، بهتر از مال است. دانش تو را نگاه می دارد، حال آن که مال راتو پاس می داری. هزینه از دارایی می کاهد؛ در حالی که علم با بخشش، زیاد می شود. ای کمیل بن زیاد! دانستن علم، وامی است