ولایت نامه صفحه 138

فقر

الفَقْرُ الموتُ الأَکبَرُ؛(1)

ناداری، مرگ بزرگ تر است.

ادای حق

مَن قَضی حَقَّ مَنْ لایَقْضی حَقَّهُ فَقَدْ عَبَّدَهُ؛(2)

هر کس، حق آن که حقش را ادا نمی کند، ادا کند، او را بنده خود ساخته است.

نافرمانی آفریدگار

لاطاعَهَ لِمخلوقٍ فی مَعْصیَهِ الخالِقِ؛(3)

[جایی که] نافرمانی آفریدگار [است] اطاعت آفریده [شایسته] نیست.

پند به یاران

از سخن امیرمؤمنان علیه السلام که یکی از یاران را پند می داد این است:

لاتَکُنْ مِمَّنْ یَرجُو الآخِرَهَ بِغَیرِ عَمَلٍ وَیُرَجّی التُّوبَهَ بِطُولِ الأَملِ. یَقُولُ فی الدُّنیا

بِقَوْلِ الزّاهدینَ. ویَعْمَلُ فیها بِعَمَلِ الرّاغِبینَ. إنْ أُعْطیَ مِنْها لم یَشبَعْ وَ إنْ مُنِعَ

مِنْها لَم یَقْنَع. یَعجِزُ عَن شُکرِ ما أُوتیَ وَیُعجِبُهُ الزِّیادَهُ فیما بَقی. یَنهی وَ لایَنْتَهی

وَیَأمُرُ بِما لَایَأْتی. یُحبُّ الصَّالِحینَ وَلَیسَ مِنْهُمْ وَیُبغِضُ المذُنِبینَ وَهُوَ

أَحَدُهُم. یَکرَهُ الْمَوتَ لِکَثرَهِ ذُنُوبِهِ

وَیُقیمُ عَلی ما یَکرَهُ الموتَ لَهُ. تَغلِبُهُ نَفْسُهُ

عَلی ما یَظُنُّ وَلا یَغلِبُها عَلی ما یَسْتَیقِنُ. یَخافُ عَلی غَیرِهِ بِأدنی مِنْ ذَنبِهِ وَیَرجُو

1- 1. نهج البلاغه، فیض الاسلام، 1166 ، ح 154.
2- 2. همان، ح 155.
3- 3. همان، 1167 ، ح 156.