ولایت نامه صفحه 144

[به جای همراهی و خویشاوندی]، خویشاوندی و نص نیز روایت شده است.

در این باره، شعری نقل شده است:

فَإنْ کُنْتَ بِالشُّوری مَلَکْتَ امُورَهُم

فکَیفَ بِهذا وَالمُشیرُون غُیَّب

وإن کُنتَ بِالقُربی حَجَجْتَ خَصیمَهُم

فَغَیرُکَ أولی بِالنَّبِیّ وأَقرَبُ

پس اگر با شورا، سرپرست کارهایشان شدی، چگونه بدین سبب؟ حال آن که مشورت دهندگان نبودند و اگر به خویشاوندی، بر دشمنان ایشان دلیل آوردی که غیر تو، به پیامبر صلی الله علیه و آله سزاوارتر و نزدیک تر است.

علی علیه السلام با این سخن، روش [پیمودن] شاه راه [هدایت] را روشن و مخالفان خویش را در تنگناهای دلیل قاطع خود گرفتار کرد.

کیمیای حکمت

از ابوجعفر خواصّ کوفی که مردی از درست کاران، و در شناخت متشابه قرآن و پیچیدگی های درون آن و بقیّه فنونش پیشتاز بود- درباره آن چه در حدیث آمده که «هر کس عبادت خدا را در جوانی (1) خوب انجام دهد، ...، خداوند حکمت را هنگام بزرگسالی اش به او عطا می کند» سؤال شد.