ولایت نامه صفحه 151

سپر محکم

هنگامی که علی علیه السلام در مسجد بود، مردی از قبیله مُراد نزد حضرت علیه السلام آمد و عرض کرد: ای امیرمؤمنان! مواظب باش؛ که در این جا عدّه ای از قبیله مُراد، قصد ترور تو را دارند. علی علیه السلام فرمود:

إنَّ مَعَ کُلِّ إنسانٍ مَلَکَیْنِ یَحْفَظانِهِ فإذا جاءَ القَدَرُ خَلَّیا بَیْنَهُ وَ بَیْنَه وَانَّ الأَجلَ جُنَّهٌ حَصینَهٌ؛(1)

همراه هر انسان، دو فرشته است که از او نگه داری می کنند؛ پس وقتی قَدَر (/ تقدیر الهی) آید، دوفرشته، میان او و قَدَر را خالی می کنند، و اجل به یقین سپری است محکم.

از خطبه علی علیه السلام:

ألا وَإنَّ الخَطایا خیْلٌ شُمُسٌ حُمِلَ عَلیها راکِبُها، وَخَلعَت لُجَمَها فَقَحمَت بِهِم فی النَّارِ، أَلا وَ إنَّ التَّقوی مَطایا ذُلُلٌ حُمِلَ عَلَیها أهلُها وَاعطُوا أَزِمَّتَها فأَورَدَتْهُم الجَنَّهَ؛(2)

آگاه باشید! گناهان، گله اسب های سرکشند. سوارشان [/ گنه کار] بر آن ها حمل شده و لجامشان گسیخته، آن ها را به رو در آتش می اندازند و آگاه باشید! پرهیزکاری، مرکب های رام اند که اهلشان، بر آن ها سوار شده و افسارشان در اختیارشان قرار گرفته است پس آن ها را وارد بهشت می کنند.