ولایت نامه صفحه 152

حق و باطل

و بخش دیگری از این خطبه، این کلام است:

حَقٌّ وَباطِلٌ، وَلِکُلٍّ أهلٌ فَلَئِن أَمَرَ الباطِلُ لَقَدیماً فعلَ وَلَئِن قَلَّ الحَقُ لَرُبَما فعلَ (1) وَلَقلّما أدبَرَ شَی ءٌ فأَقبَلَ؛(2)

حقّ و باطلی هست، و هر کدام بستگانی دارد؛ پس اگر باطل فرمان دهد، از قدیم انجام می شد و اگر حق کم است، بسا انجام [/ پیروز] شود. و کم است چیزی روی گرداند و پس از آن، روی آرد [/ حق اگر ضعیف شد، مشکل است قوت یابد].

شراکت

ونقل کردند، هنگامی که طلحه و زبیر به علی علیه السلام گفتند: بَر این که شریک تو در این امر [/ رهبری] باشیم با تو بیعت می کنیم، فرمود علیه السلام:

لاوَلَکِنَّکُما شَریکانِ فی القُوَّهِ وَالإستِعانَهِ وَعَوْنانِ عَلی الْعَجْزِ وَالْاوَدِ(3)؛

نه، بلکه شما دو شریک در توانمندی و یاری، و بر ناتوانی و سنگینی بار، دو یار هستید.

ستایش کوفه

قسمتی از گفتارامیرمؤمنان علیه السلام در ستایش کوفه:

وَیْحَک یا کُوفَهُ! ما أطیَبَکِ! وأطیَبَ ریحَکِ! وَأخْبَثَ کَثیراً مِنْ أَهْلِکِ! الخارِجُ مِنکِ بِذَنبٍ وَالدّاخِلُ فیکِ بِرَحْمَهٍ. أما لاتَذْهَبُ الدُّنیا حَتّی یَحِنُّ إلَیْکِ کُلُ

1- 1. ولعل ن . ل ..
2- 2. نهج البلاغه، فیض الاسلام، 67 ، خ 16 ..
3- 3. همان، 1178 ح 193 ..