ولایت نامه صفحه 155

ظرف دانش

کُلُّ وِعاءٍ یَضیقُ بِما جُعِلَ فیهِ إلّا وِعاء العِلْمِ فإِنَّه یَتَّسِعُ؛(1)

هر ظرفی، با چیزی که در آن می گذارند، تنگ می شود، مگر ظرف دانش که جادار [تر] می شود.

نتیجه حِلم

أوَّلُ عوَضِ الحَلیمِ مِنْ حِلْمِهِ أنَّ النّاسَ أَنْصارُهُ عَلی الجاهِلِ؛(2)

نخستین [پاداشی] که انسانِ بردبار در مقابل بردباری اش دریافت می کند، این است که مردم، یاران او در برابر نادان هستند.

جامه بردباری

أفْضَلُ رِداءٍ یَرتَدی بِهِ الحِلمُ، فَإنْ لَمْ تَکُنْ حَلیماً فَتَحَلَّمْ فَإنَّهُ قَلَّ مَنْ تَشَبَّهَ بِقَوْمٍ إلَّا أوْشَکَ أنْ یَکُونَ مِنْهُم؛(3)

با ارزش ترین جامه ای که به تن می شود، بردباری است؛ پس اگر بردبار نیستی، خود را به صورتِ بردباران درآور؛ زیرا کم است کسی که شبیه گروهی شود و از آنان نگردد.

سفارش به امام مجتبی علیه السلام

بخشی از وصیّت علی علیه السلام به فرزندش امام ابی محمد حسن بن علی علیه السلام:

یا بُنَیَّ إنّی لَمّا رَأیتُنی قَدْ بَلَغْتُ سِنّاً وَرَأیْتنی أزْدادَ وَهْناً، أرَدتُ بِوَصِیَّتی إیّاکَ خِصالًا مِنْهُنّ: إنّی خِفتُ أَنْ یَعجَلَ بی أجَلَی قَبْلَ أنْ أُفْضی إلَیْکَ بِما فی

1- 1. نهج البلاغه، فیض الاسلام، 1179 ، ح 196 ..
2- 2. همان، ح 197 ..
3- 3. همان، 1180 ، ح 198 ..