ولایت نامه صفحه 73

وآشکار من و وارث هرآن چیزی است که پیامبران قبل از من به ارث گذاشته اند و من ارث برده ام و به ارث می گذارم؛ پس خود شما، خود را تکذیب نکنید.

ای مردم! در مورد خاندانم، خدا را، خدا را به یاد شما می آورم که آنان، پایه های دین و چراغ های تاریکی ها و گنج های دانشند. علی علیه السلام برادر من و وزیر و مورد اعتماد من و پس از من بر پا دارنده امر خدا و وفا کننده به عهدهایم، و زنده کننده روش من است. او نخستین ایمان آوردنده به من از میان مردم، و آخرین فرد است که هنگام رحلت دیدارش می کنم. و نخستین دیدار کننده من در روز قیامت است، پس حاضران شما باید به غائبانتان برسانند. ای مردم! هر کس از من شکوه ای دارد، پس این منم (آماده) و به هر کس وعده یا بدهی دارم، به علی بن ابی طالب علیه السلام مراجعه کند که او همه را برایش ضامن است تا برای هیچ کس در ذمه من دین و تعهدی نماند(1).

با سران کفر بجنگید

نقل شده است که معاویه بن ابی سفیان، از ابن عباس رضی الله عنه درباره امیرمؤمنان، علی بن ابی طالب علیه السلام پرسید. ابن عباس گفت: هیهات زن ها از آوردنِ مانند او عقیمند. به خدا قسم، رهبری کار آزموده که با او مقایسه شود، ندیده ام. او را در یکی از روزهای نبرد صفّین دیدم که عمامه سفیدِ برّاقی بر سر داشت و دو سوی آن را بر سینه و پشت خود رها کرده بود و گویا دو چشم او چراغی درخشان