کرامات العلویه صفحه 141

آن نوشته را نزد او فرستاد او پس از خواندن آن، اين رباعي را در پشت آن نوشت.

گر آنكه بود فرق سماء منزل تو

واز كوثر اگر سرشته باشد گل تو

گر مهر علي نباشد اندر دل تو

مسكين تو و سعي‌هاي بي‌حاصل تو

و اي بر عثماني كه علي (ع) فتوي بر قتل او داده باشد. به هر حال آن شاه متنبّه شد، و آن متعصّبان را تنبيه سختي كرده و از مجلس خود بيرون نمود.

چو بدوست عهد بندد زميان پاكبازان

چو علي كه مي‌تواند كه بسر برد وفا را

نه خدا توانمش خواند نه بشر توانمش گفت

متحيرم چه گويم شه ملك لا فتي را