کرامات العلویه صفحه 20

ابراهيم بن مهران يكي از راويان احاديث شيعه و مردي مورد وثوق و اطمينان و راستگوست فرمود: در همسايگي منزلم در كوفه مردي بنام ابوجعفر زندگي مي‌كرد او مردي خوش معامله و نيكوكار بود، بطوريكه هرگاه شخص سيّدي محتاج بپول مي‌شد و نزد او مي‌رفت فورا به او كمك مي‌كرد.

اگر سيّدي مي‌توانست پولش را پس بدهد، اسمش را از دفتر خط مي‌زد و اگر سيّدي قادر به باز پرداخت بدهي‌اش نبود، ابوجعفر به غلامش دستور مي‌داد در دفتر بنويس اين مبلغي است كه حضرت علي (ع) آن را قرض گرفته است.

مدتي گذشت و ابوجعفر فقير و درمانده شد و تمام ثروتش را از دست داد و در نتيجه خانه نشين شد. روزها در خانه مي‌نشست و دفترش را پيش رويش مي‌گذاشت و به دفتر نگاه مي‌كرد و اگر اسم بدهكاري را مي‌يافت، كسي را به دنبال او مي‌فرستاد. كه اگر زنده است بيايد و بدهي‌اش را بپردازد و اگر بدهكار مُرده بود روي اسمش را خط مي‌كشيد.

روزي همانطوري كه در خانه‌اش نشسته بود و به دفترش نگاه مي‌كرد، يكي از دشمنان شيعه از كنارش گذشت، آن سني چون از ماجراي ابوجعفر با خبر بود، در حاليكه او را مسخره مي‌كرد با طعنه گفت: بدهكار بزرگت علي بن ابيطالب (ع) بدهيت را داد يا نه؟

ابوجعفر از حرفهاي آن مرد سني غمگين و ناراحت شد بهمين دليل برخاست و داخل خانه رفت و آن شب دل شكسته خوابيد. در عالم خواب ديد محضر مقدّس پيامبر و امام حسن و امام حسين (عليهم‌السلام) مشرف شده پيامبر رو به اين دو بزرگوار نمود و فرمود: پدرتان علي اميرالمؤمنين كجاست؟

حضرت علي (ع) تشريف آورده و فرمود بنده اينجا هستم اگر فرمايشي داريد بفرمائيد: پيامبر اكرم (ص) به حضرت فرمود چرا حق ابوجعفر را نمي‌پردازي؟ آقا اميرالمؤمنين (ع) فرمود: پولش را آماده كرده‌ام و همين اَلان به او پس مي‌دهم. در همين حال آقا علي (ع) كيسه‌اي از پشم سفيد را آورد و به ابوجعفر عنايت فرمود.

پيامبر به ابوجعفر فرمود: اين را بگير، اما اگر از فرزندان من كسي به نزد تو آمد او را نااميد از در خانه‌ات بيرون نفرست. زيرا خداوند به تو بركت داد و بعد از اين هرگز فقير نخواهي شد.

ابوجعفر از خواب بيدار شد به دستش نظر انداخت كيسه‌اي از پشم سفيد را در دستش ديد. همان لحظه همسرش را بيدار كرد و گفت: چراغ را روشن كن، وقتي كه چراغ را روشن كرد، مرد سر كيسه را باز كرد. هزار اشرفي طلا در آن ديد، پس از آن دفترش را آورد و پولهايي را كه به سادات داده بود به حساب آقا علي (ع) نوشته بود، جمع بست، ديد همان مقدار پولي است كه به سيدها و اولاد علي (ع) داده دقيقا همان است.

دم ميزنم ز شاه ولايت به هر نفس

تأثير اين نفس چو مسيحا گرفته‌ام