کرامات العلویه صفحه 29

ابن ابي‌الحديد يكي از علماي بزرگ اهل تسنن است كه در سال 655 هجري قمري از دنيا رفت او در شأن آقا حضرت علي (ع) قصيده‌اي سروده كه به قصيده عينيّه معروف مي‌باشد. يكي از اشعار آن قصيده اين است.

اَقولْ فيكَ سُمَيْدِعٌ كَلاّ وَلا

حاشا لِمِثْلِكَ اَنْ يُقالُ سَمَيْدِعٌ

اي علي آيا درباره شما مي‌توان گلواژه بزرگوار به كار برد؟! هرگز، زيرا كه اين واژه را توان و قدرت آن نيست كه بازگو كننده عظمت مقام تو باشد.

وقتي خبر شهادت علي (ع) به دشمن سرسخت آنحضرت، معاويه رسيد گفت:

قُلْلِلاَ رانِبِ تَرْعي اَيْنَما سَرِحَتْ

وَلِلْظَّباء بِلاخَوْفٍ وَلاوَجَلٍ

اينك به خرگوشها و آهوان بگو هر گونه كه مي‌خواهي بدون ترس و بيم بچرند. يعني: شير از دنيا رفته سربازان ترسوي من راحت باشند.

منبع جود و سخا ولي داور علي

مظهر لطف خدا، شافع محشر علي