- مقدمه 1
- بعد از ايمان بخدا 3
- نگاه به چهره علي 4
- دعاي هنگام وفات 6
- حبل الله المتين 7
- يا علي مرا راهنمائي كن 9
- شفاي دست شير 11
- طي الارض 12
- لطف علي 14
- سكه طلا 15
- انگشتر نقش علي 16
- درس در حرم علي 17
- مقدس اردبيلي 18
- بدهكاري سادات 19
- زيارت امين الله 22
- حب علي 23
- خرجي ما را آقا رساند 25
- مدح آقا 27
- گلواژه 28
- اداي قرض 30
- علي برتر از اَنبياء 32
- گمركچي 36
- اثر نام علي 38
- نادر شاه 40
- دشمني با علي 42
- جايزه مداح علي 44
- شيخ مفيد 46
- سزاي اهانت 50
- خطيب دمشقي 52
- دعاي شيطان 55
- شيخ ابوعبدالله 58
- چطور شيعه شد 60
- ميوه ولايتي 62
- شيعه بودن 64
- توسل به آقا علي 66
- مسلمانان هندو 68
- پول سفر رسيد 70
- استغاثه بعد از مرگ 72
- غذا و پول 74
- اشعار ابنصيفي 76
- غررالحكم 78
- جيفه ديني 80
- غرقاب بلا 82
- دعاي قهوهچي 84
- سزاي دروغ 86
- سوگند كذب 88
- مدح مقبول 90
- چشم دشمنان كور 98
- جنت مولي 100
- علم الهدي 101
- نهايه شيخ طوسي 103
- ميرزاي قمي 104
- ولايت علي 106
- حب علي 108
- سيد حميري 111
- پسر هارون 114
- فرياد رس 117
- سراي سرقت 118
- دختر شفا يافته 119
- شفا در ماه رجب 122
- يا علي خلصني 124
- تصميم نبش قبر 127
- تبرك به نام علي 128
- گريه مفسر قرآن 129
- قبر آقا علي 130
- يار علي 133
- بني اميه 136
- عمر بن عبدالعزيز 138
- مهر علي 140
- عبادت 142
- پياده تا قبر علي 144
- نزول جبرئيل بر علي 146
- سگ دربار 148
- تقاضاي داوري 150
- نفس پيغمبر 151
- بهترين انسان 152
- فضيلت علي 153
- دو چيز گرانبها 155
- تقسيم كننده بهشت و دوزخ 157
- دوستي علي 159
- مثل اهل بيت 161
- احمد بن فهد حلي 162
- امير سخن 164
- طلاق 166
- ابنسكيت 167
- فضيلتهاي علي 169
- قبول ولايت 171
- بخشش علي 172
- بخشش در ركوع 174
- رسالت ولايت 176
- آيات در شأن علي 180
- ذوي القربي 182
- درويش علي 183
- سر در علي 185
- ابنملجم 187
- آخرين روزها 193
- وصيت حضرت 194
- سنت پيغمبر 196
- اسباب عبرت 197
- پند و عبرت 198
- چهره علي 201
- علي مهمان همه 203
- وصيت علي 204
- بر سر جنازه خود 206
- پير نابينا 207
- با توبه ميميرد 209
- حب علي 210
- برابر يكسال عبادت 211
- اقرار معاويه 213
- غرور 214
- شعري از شافعي 216
- تقسيم كننده بهشت و دوزخ 219
- شعر ابونواس 220
- يگانه روزگار 223
- فوق العاده عجيب 224
- راه فضيلت و كمال 225
- نداي عدالت انساني 226
- اقيانوس انديشه 230
- تجلي حقيقت 232
- شخصيت چند بعدي 233
- پيامبر اسلام و ايمان علي 235
- دانشمند 237
- شخصيت جذاب 239
- اولين قديس 241
- قهرمان شكست ناپذير 242
- مشعلي فروزان 244
- اي دست خدا 247
- پناهگاه 249
- منحصر بفرد 249
- پاورقي 251
- گوينده با عظمت 251
- جرجي زيدان 251
گفتند در يك مجلس خلوت چهل هزار بار يا علي گفتهايم و بر اين حربهها دميدهايم و از آزار و جريحه آنها اثري بربدن ما نميگذارد (حتي در حال حاضر بعضي از دوستان گفتهاند: ما در مجلسشان شركت كردهايم سيخها را از طرف راست صورت ميزدند و از طرف چپ صورت بيرون ميآوردند و هيچ طور نميشدند، نه خوني ميآمد و نه زخمي پيدا ميشد).
علامه مجلسي ميفرمايد نام فرزندان خود را علي بگذاريد چون حضرت امام باقر (ع) فرمود: هرگاه شيطان ميشنود كسي يكي از اين دو نام مقدّس محمد و يا علي را صدا بزند چنان محزون و ناراحت ميشود مثل قلع كه نزديك حرارت آتش ميرسد شيطان هم اين طور حالتي پيدا ميكند و از حضرت رسول خدا (ص) نقل شده؛ نام احمد يا علي يا ديگر ائمه اطهار (عليهمالسلام) در هر خانهاي وجود داشته باشد فقر و بينوائي به آن منزل روي نميآورد.
به آقا امام سجاد (ع) گفتند چرا پدرت نام تمام پسران خود را علي گذارد.
حضرت فرمود چون پدرم نام علي را از ديگر اسماء بيشتر دوست داشتند.
به جز از علي نباشد بجهان گره گشائي
طلب مدد از او كن چو رسد غم و بلائي
چو بكار خويش ماني در رحمت علي زن
به جز او بزخم دلها ننهد كسي دوائي
بشناختم خدا را چو شناختم علي را
به خدا نبردهاي پي اگر از علي جدائي