کرامات العلویه صفحه 9

روز و شب دارم آروزي علي (ع)

چون به محشر ز خاك سر گيرم

ميرود دل به جستجوي علي (ع)

تشنه وصل او به روز جزا

ميخورد آب از سبوي علي (ع)

يا علي مرا راهنمائي كن

مرحوم علامه طباطبائي رضوان اللّه تعالي عليه فرمود: هنگاميكه از تبريز به قصد ادامه تحصيل علوم اسلامي، به سوي نجف اشرف حركت كردم، از وضع نجف بي‌اطلاع بودم، نمي‌دانستم كجا بروم و چه بكنم در بين راه همواره در فكر بودم كه چه درسي را بخوانم. پيش چه استادي، شاگردي نمايم و چه راه و روشي را انتخاب كنم كه پسنديده خداوند متعال باشد. وقتي به نجف اشرف رسيدم، به هنگام ورود، رو به قبّه و بارگاه اميرالمؤمنين علي (ع) كردم و عرضكردم. يا علي من براي ادامه تحصيل به محضر شما شرفياب شده‌ام ولي نمي‌دانم چه روشي را پيش بگيرم و چه برنامه‌اي را انتخاب كنم، از شما مي‌خواهم كه مرا به آنچه صلاح من است، راهنمائي كنيد.

منزلي اجاره كرده و در آن ساكن شدم. در همان روزهاي اول، قبل از اينكه در جلسه درسي شركت كرده باشم، در منزل نشسته بودم و به آينده خود فكر مي‌كردم ناگهان در خانه را زدند، در را باز كردم ديدم يكي از علماي بزرگ است، سلام كرد و داخل منزل شد در اتاق نشست و خير مقدم گفت. چهره‌اي داشت بسيار جذّاب و نوراني، با كمال صفا و صميميّت به گفتگو نشست و با من انس گرفت. در ضمن صحبت اشعاري برايم خواند و سخناني بدين مضمون برايم گفت:

كسي كه به قصد تحصيل به نجف مي‌آيد، خوب است علاوه بر تحصيل به فكر تهذيب و تكميل نفس خويش نيز باشد و از نفس خود غافل نماند. اين را فرمود و حركت كرد. من در آن مجلس، شيفته اخلاق و رفتار اسلامي او شدم. سخنان كوتاه و با نفوذ آن عالم رباني چنان در دل من اثر كرد كه برنامه آينده‌ام را شناختم.

آن دانشمند بزرگ مرحوم آيت اللّه حاج ميرزا علي آقاي قاضي رضوان اللّه تعالي عليه بود. پس هر انساني كه مي‌خواهد به مقام علم و عمل و خدا برسد بايد از طريق علي و آل علي (ع) بخواهد.