سوژه سخنرانی فاطمیه صفحه 453

1- انفال/53.

2- الفرقان فی تفسیر القرآن بالقرآن، محمّد صادقی تهرانی، قم، انتشارات فرهنگ اسلامی، دوم، 1365 ش، ج 12، ص 264.

گناهان و ستمها، انسان را از لیاقت بهره وری از لطف خداوند دور می کند؛ چنان که حضرت علی علیه السلام در خطبه قاصعه بدان اشاره کرده است و در دعای کمیل می خوانیم: «اَللَّهُمَّ اغْفِرْ لِیِ الذُّنُوبَ الَّتِی تُغَیرُ النِّعَمْ... .»

در این دنیا قانون و قاعده علمی هم ایجاب می کند که اگر جناحی از اجتماع، آن قدر فاسد شد که توانست بلایی را به سوی اجتماع بکشد، این بلا شامل افراد دیگر هم می شود و سالم و ناسالم را با هم می گیرد

در نامه حضرت علی علیه السلام به مالک اشتر می خوانیم: «لَیسَ شَی ءٌ اُدْعَی اِلَی تَغْییرِ نِعْمَهِ اللّهِ وَتَعْجِیلِ نِقْمَتِهِ مِنْ اِقَامَهٍ عَلَی ظُلْم؛ )(1)( [1] هیچ چیز مانند ظلم و ستم، موجب تغییر نعمت خداوند و تعجیل در فرود آمدن بلا و نعمتش نمی شود.»