حاجی می گفت: اون روز حضرت زهرا توی مسجد برای مردم صحبت کرده بود. نمی دونستم که حضرت با اون حالت برای مردم حرف زده بودند!
حالا منم مثل حاجی گریه امونم نمی داد. ازش خواستم صحبت های خانم رو جزء به جزء برام نقل کنه. اونم که عشقش کلام حضرت بود. خطبه رو حفظ بود و شروع کرد:
بسم الله الرحمن الرحیم. الحمد لله علی ما أنعم وله الشکر علی ما ألهم.
به نام خداوندی که رحمت خاص و عام او همه اشیا را در بر گرفته و هیچ چیز مانع رحمت او نمی شود؛ کسی که رحمتش بر غضبش غلبه دارد. این راه ولی حقیقی است که در اوج مصیبت و محنت، خود را محتاج به استعانت او می بیند و همه چیز را از مظاهر رحمتش. محمد و ستایش از آن اوست، چرا