فروغ آفتاب صفحه 11

است که به گفته برخی از مفسران چون آلوسی، در این سوره نامی از حورالعین به میان نیامده است. او چنین می نویسد:

«اِنَّه سبحانه لم یذکر فیها الحورالعین... رعایهً لحرمه البتول و قرّه عین الرسول؛ خداوند به پاس اجلال و حرمت فاطمه، حورالعین را با فروغ عرشی اش مطرح نمی کند.»(1)

آن گونه که مفسران نوشته اند، شأن نزول این سوره چنین است:

حسن و حسین علیهماالسلام بیمار شدند، رسول خدا صلی الله علیه و آله وسلم با جمعی از یاران به عیادت آنان آمدند و امر فرمودند علی را که برای شفای آن دو نذر کند، که اگر شفا یافتند، سه روز روزه بدارند. چون شفا یافتند و بهبودی حاصل گردید، آن چهار بزرگوار و فضّه روزه گرفتند و غذایی که هنگام افطار آماده می شد هر سه شب، به «مسکین»، «یتیم» و «اسیر» بخشیدند و خود با آب افطار کردند. به پاس این ایثار و اطعامِ لوجه اللّه، سوره «هل اتی» نازل گردید.(2)

قداست و طهارت ملکوتی فاطمه در «آیه تطهیر»(3) نیز موج می زند. «ابوسعید خدری» روایت می کند که: این آیه در شأن پیامبر خدا، علی، فاطمه، حسن و حسین علیهم السلام نازل گردیده است.(4)

1- 1 _ روح المعانی، آلوسی، ج 29، ص 157.
2- 2 _ مجمع البیان، ج 10، ص 404؛ المیزان، ج 20، ص 132.
3- 3 _ احزاب / 33.
4- 4 _ ذخائر العقبی، طبری، ص 24.