فروغ آفتاب صفحه 124

این بود نمای دولت پیامبر خدا صلی الله علیه و آله وسلم در انگاره ادبیات و فرهنگ علی علیه السلام . حال اگر بعد از وفات پیامبر خدا صلی الله علیه و آله وسلم این قدّیس عرشی زمامدار نظام اسلامی می گردید و با خوی و سرشت پیامبر گونه اش، سنّت نبوی را جاری می ساخت، چه می شد!؟

اینجاست که به راز افسوس جانکاهِ «سلمان» پی می بریم.

سلمان در آن هنگام که مجبور شد با ابوبکر بیعت کند، جمله ای گفت: «کرداذ و نا کرداذ» ای عملتم و ما عملتم لو بایعوا علیا لاََکلوا مِن فوقهم و مِنْ تحت ارجلهم(1)؛ اگر با علی علیه السلام بیعت می کردند و پیشوایی نظام بر عهده او گذاشته می شد، زمین و آسمان درهای رحمت بر مردم می گشودند و از آسمان و زمین برکت بر مردم جاری می شد.»

رازی بزرگ

هزاران افسوس! که وجود بی نظیر علی علیه السلام در آن هنگام، مورد استفاده واقع نشد، و در مقابل این رودی که می خواست خروشنده و طوفنده، از دامنه کوه فضیلت و مهربانی، عدالت و پرهیزکاری، دانش و بینش سرازیر شود و بوستان زندگی انسان را تا ابد شاداب و باطراوت سازد، سدهایی قرار داده شد و به هر شکل، آخرین