فروغ آفتاب صفحه 142

بنابراین پیام قرآن این است که به خدا پناه برید و به دستگیره محکم او تمسّک جویید. بدون شک امامت ریسمان خداوند و دستگیره اوست. بدون تردید، اگر مسلمانان به امامت پناه می بردند؛ بر مکانت آسمانی خود باقی مانده و راه عزّت و فضیلت را می پیمودند.

در قرآن می خوانیم: «کسی که به طاغوت کافر شود و به خدا ایمان آورد، به دستگیره محکمی چنگ زده است، که گسستن برای آن نیست و خداوند شنوا و داناست.»(1)

خروش و اعتراض زهرا علیهاالسلام در این گفتار، به پاس این بود که: وای بر آنان! چرا نگذاشتند حق در مرکز خود قرار یابد؟ و خلافت بر پایه های نبوّت استوار ماند؟(2) اگر خلافت از همان مطلع نبّوت طلوع می کرد و بر پایه های رسالت استوار می ماند پناهگاه الهی، و ریسمان خداوند بود. امّا افسوس! که مقام امامت را از آسمان به زمین کشیدند و پیراهن خلافت را بر آن که لایق نبود، پوشاندند.

انتخاب عجیب!

اسْتَبْدَلوا وَاللّه ِ الّذُنابی بالقوادِم، وَالعَجُزَ بالکاهل...