فروغ آفتاب صفحه 170

باری، انسان در آزِ مقام مسخ می گردد، دیگر نه زهرا علیهاالسلام می شناسد و نه علی. آن همه آیات و روایات که پیرامون علی علیه السلام و فاطمه است، فراموش می گردد. روزی دستور احراق خانه صادر می گردد و روز دیگر نقشه ترور مولا طرح می شود و زمانی دیگر بر منبر رفته و به ساحت قدسی علی علیه السلام جسارت می کند.

ابوبکری که خود در سیمای علی می نگرد و خندان می شود آنگاه که علی علیه السلام سبب تبسّم را جویا می شود می گوید: «از پیامبر خدا صلی الله علیه و آله وسلم شنیدم که هیچ کس از صراط عبور نمی کند مگر آن که جواز عبورش را علی علیه السلام بنویسد.»(1) دیروز ابوبکر این چنین می گفت و امروز نقشه ترور علی علیه السلام را طرح می کند. اگرچه خالد نتوانست مجری ترور شود، دستور ابوبکر در سال چهلم هجری، اجرا شد.

آری او بود که راه ترور را نشان داد...

زمزمه کشتن علی علیه السلام در آن بحران به گوش می رسید و بارها فاطمه علیهاالسلام آن را مطرح کردند.

فاطمه علیهاالسلام به سلمان گفت: «این گروه قصد جان علی را کرده اند و من شهادت علی را نمی توانم تحمل کنم....»(2)