فروغ آفتاب صفحه 199

ساخت، هنوز (زمان مسعودی) باقی و به دار الطلحتین معروف است. عایدات روزانه طلحه از املاکش در عراق هزار دینار بود.

در سر طویله او هزار اسب بسته بود. پس از مردنش یک سی و دوم (321) ثروتش هشتاد و چهار هزار دینار برآورد شد».

مسعودی نظیر همین ثروت ها را برای زید بن ثابت و یعلی بن امیه و بعضی دیگر می نویسد.(1) در زمان خلافت عثمان مروان بن حکم تبعیدی پیامبر خدا صلی الله علیه و آله وسلم با اشاره او به مدینه آمد و هنگام ورود صد هزار درهم از بیت المال مسلمین به او بخشید و خمس افریقیه را که موافق نقل جماعتی صد هزار دینار بود در یک مجلس به مروان بخشید و فدک را تیول وی قرار داد.(2)

این راهی است که بعد از پیامبر خدا تأسیس و پیموده شد!

بدیهی است که ثروت های بدین کلانی از زمین نمی جوشد و از آسمان هم نمی ریزد، تا در کنار چنین ثروت هایی فقرهای موحشی نباشد چنین ثروت ها فراهم نمی شود.(3)

علی علیه السلام احیاگر سنّت

1- 1 _ همان، ص 259_ 260.
2- 2 _ تتمه المنتهی، حاج شیخ عباس، ص 79.
3- 3 _ سیری در نهج البلاغه، ص 260.