فروغ آفتاب صفحه 214

را آفریده اگر این سخن راست باشد، نزد من رتبت خود را فرود آورده باشی و میزان خویش را سبک کرده، پس حق پروردگارت را خوار مکن و دنیای خود را به نابودی دینت آباد مگردان که از جمله زیانکاران باشی.

بدان! مسلمانانی که نزد تو و ما به سر می برند حقّشان از این غنیمت یکسان است. برای گرفتن آن نزد من می آیند. حق خود را می گیرند و باز می گردند.(1) و به اشعث بن قیس استاندار آذربایجان چنین نوشت:

کاری که به عهده توست نانخورش تو نیست بلکه بر گردنت امانتی است.... در دست تو مالی از مال های خداست عزّوجلّ، و تو آن را خزانه داری تا آن را به من بسپاری.

امیدوارم برای تو بدترین والیان نباشم.(2)

علی علیه السلام به زیاد بن ابیه _ که به نیابت عبداللّه بن عباس عامل بصره بود _ نوشتند: «و همانا من به خدا سوگند می خورم، سوگندی راست، اگر مرا خبر رسد که تو در (فئ)(3) مسلمانان اندک یا بسیار خیانت کرده ای، چنان بر تو سخت گیرم که اندک مال مانی و

1- 1 _ همان، نامه 43، ص 315.
2- 2 _ همان، نامه 5، ص 247.
3- 3 _ فئ: آنچه بدون جنگ و لشگرکشی نصیب مسلمانان می شود.