فروغ آفتاب صفحه 225

سوگند، اگر شب را روی خارهای سخت به سر برم و یا با غل و زنجیر به این سو یا آن سویم کشند بر من خوش تر آید تا آن که خدا و پیامبرش را در روز قیامت ملاقات کنم در حالی که به بعضی از بندگان ستم کرده و چیزی از اموال عمومی را غصب کرده باشم.(1)

مردم را از فتنه و فخر فروشی برحذر داشت و فرمود: ای مردم، امواج فتنه ها را با کشتی های نجات درهم بشکنید و از راه اختلاف و پراکندگی بپرهیزید، «وَضَعُوا تِیجانِ المُفاخَرَه»؛ تاج های فخر و برتری جویی را بر زمین نهید....(2)

آن حضرت برای مسلمانان فروتنی و شرف را افتخار بر شمرده، چنین فرمودند: «وَاعْتَمِدوا وَضْعَ التَّذَلُّلِ عَلی رُؤُسِکُمْ، وَ إِلْقاءَ التَّعَزُّزِ تَحْتَ اَقْدامِکُم، وَ خَلْعَ التَّکَبُّرِ مِنْ اَعْناقِکُمْ...»(3)؛ تاج افتخار فروتنی را بر سرهای خویشتن نهید، و گردنفرازی را به زیر پاهای خود بیفکنید، و _ رشته _ تکبّر را از گردنهاتان فرود آرید....

همای رحمت و مهربانی حکومت نبوی بگستراند و فضائل و مکارم الهی را احیا نمود رود عشق و محبت جاری ساخت فروتنی و مهرورزی به مردم را شعار حکومت قرار داد و به والیان چنین

1- 1 _ ترجمه نهج البلاغه، دشتی، خطبه 224، ص 459.
2- 2 _ همان، خطبه 5، ص 50.
3- 3 _ ترجمه نهج البلاغه، شهیدی، خطبه 192، ص 212.