فروغ آفتاب صفحه 226

نوشت: «وَاخْفِضْ لِلرَّعِیَّنهِ جَنَاحَک، واسْبُطْ لَهُم وَجْهَکْ،...»؛ پر و بالت را برابر مردم بگستران، با مردم گشاده روی و فروتن باش، و در نگاه و اشاره چشم، و سلام کردن و اشاره کردن، با همگان یکسان باش.(1)

فَیا حَسْرَهً لَکُمْ

فَیا حَسْرَهً لَکُمْ(2)

حضرت علی علیه السلام نشان های حکومت پیامبر خدا صلی الله علیه و آله وسلم را برجسته کرد و فروغ خصال آن قدّیس آسمانی را بر دیدگان افشاند ولی زرق و برق دنیا، دیدگان برخی را نابینا گردانیده و دیگر پذیرای راه و روش پیامبر خدا صلی الله علیه و آله وسلم نیستند. آنان در لجنزار زر اندوزی فرو رفته و در جهنم اشرافیت سقوط کرده بودند. سردارانی(3) که روزگاری دروازه های کشورها را با پیروزی گشودند، عزّت و آزادگی یک مسلمان فرمانده سپاه کسری را حیران نمود(4)؛ آن گونه در دنیازدگی مسخ شده اند که مبلغی از بیت المال قرض می گیرند و سپس از پرداخت آن امتناع می نمایند آن گونه که میان او و مسئول بیت المال نزاع در می گیرد.

1- 1 _ نهج البلاغه، ترجمه دشتی، نامه 46، ص 559.
2- 2 _ بلاغات النّساء، ص 20.
3- 3- منظور از این دو سردار، سعدبن ابی وقّاص و ابوموسی اشعری است.
4- 4 _ تجارب السلف، هندوشاه، ص 28.