فروغ آفتاب صفحه 77

و نیای تو محمد صلی الله علیه و آله وسلم چنین پنداری داشته باشد، همانا شخصی غافل یا دشمن جاهل خواهد بود.

و در بیان دیگر می فرماید: فرزندم! باتوجه به این که انسان ها ناهمگون و از عناصری گوناگون آفریده شده و از گوهرها و مواد خاکی و عقول و ارواح افلاکی پدید آمده اند پس اگر پیشوایی، که دارای صفات صاحب نبوّت باشد بر آنان امامت نکند _ شخصی که معصوم بوده و صفات متضاد او با یکدیگر متعادل است و کردار و رفتارش موافق یکدیگر و سایر احوالش در حد کمال _ چنین شخصی می تواند جامعه را کامروا و رستگار سازد.(1)

به هر روی موافق و مخالف، مکتب امامیه را با این نشان ها معرفی می نمایند.

فخر رازی می گوید: قول دوم، قول اثنی عشریان است. ایشان می گویند: ... لیکن بر خدای تعالی واجب است نصب امام کند تا لطف او باشد مکلفان را بر انجام واجبات عقلیه، و دوری کردن از گناهان، و حافظ دین باشد از زیاده و نقصان.(2)

و در تبیین مقام عصمت امامان در این مکتب می نویسند: چون امام باید که واجب العصمه باشد، لاجرم شخص امام هم، امام علی