فروغ آفتاب صفحه 79

حکیم لاهیجی نیز چنین می گوید: «اهل سنت برآنند که امامت از فروع است بنا بر آن که بنای دین را موقوف ندارند بر وجود امام.(1)

از سوی دیگر تعیین و نصب امام نیز بر عهده خداوند نمی باشد بلکه بر خلق لازم است که امام را معیّن کنند. «و قالت الاشاعره انّه یجب نصبه علی الخلق سمعاً»(2)

و روش گزینش امام هم بیعت است و یا به معرفی خلیفه پیشین.(3) شگفتا! که راه گزینش امامی که می باید دین و دنیای امت اسلام را رهبری کند، چون انتخاب کدخدای ده و رئیس قبیله می باشد. عجیب آن که خود آنان در تعریف امامت می گویند: «والامامه عندالاشاعره هی خلافه الرّسول فی اقامه الدّین و حفظ الملّه...»(4)

باری، به تعریف آنان امامت جانشینی پیامبر خداست در اقامه دین و حفظ ملت اسلام؛ ولی شخص امام فاقد همه ارزشهایی است که در شخصیّت پیامبر، موج می زند. به عقیده آنان لازم نیست که امام معصوم، و برترین فرد امت باشد. بدین سبب است که علامه حلی چنین نگاشته است: «و امّا الجمهور، فلم یشترطوا العصمه...»(5)؛

1- 1 _ گوهر مراد، ص 333.
2- 2 _ کشف الفوائد، ص 78.
3- 3 _ البراهین در کلام، ص 202.
4- 4 _ احقاق الحق، ص 304.
5- 5 _ کشف الفوائد، ص 78.