فروغ آفتاب صفحه 81

باری، مکتب امامیّه، امامت را بر آسمان اصول و عصمت درخشان می بیند و جمهور اهل سنّت نیز امامت را از فروع دانسته و برخی از کمالات را برای شخص امام ثابت می کنند؛ و یا عجبا! برخی از گروهها و فرقه های اهل سنّت، پا را فراتر نهاده و پیشوایی شخص فاسق و گناهکار و فاجر را نیز جایز می دانند. در احقاق الحق چنین آمده است: «و ذهبوا الی جواز امامه الفُسّاق و العُصاه والسُرّاق کما قال الزمخشری.»(1)

خداوند با سروش وحی اطاعت از ولی امر را واجب می شمارد و از سوی دیگر ولی امر، خود می تواند که گنهکار باشد!

باری، به پاس توجیه گزینش سقیفه، باید ارزشهای آسمانی در مسلخ آنان ذبح گردد.

به هر روی دانستیم که پیروان فاطمه در مکتب کلامی شان، امام را فروزنده ترین چهره انسانی زمان خود، می دانند که پای بر فرش و سر بر عرش خداوند می ساید.